“There’s a lot of money involved in doing it the conventional way.”

Vrijdag hoorde ik op het Buurtmakerscongres dat het welzijnswerk hier in mijn wijk aanbesteed is bij een Quote 500 familie.

Van ‘Sturen op financiële efficiëntie/winst’ naar ‘Sturen op veerkracht’ – Welkom bij PLEKdenken Stap voor stap [2]

Welzijnsinstantie WMO Radar is onderdeel van de Facilicom Group die eigendom is van de rijke familie Geurts uit Schiedam. De winst stroomt zo van arme wijken naar rijke mensen die het al goed hebben.

Niet voor niets werd op het congres deze aanbeveling aan de Rotterdamse politiek gedaan: “Lokaal tenzij. Niet aanbesteden, maar inbesteden op het gebied van welzijn, groen en arbeidsparticipatie/SROI.”

Sluit de economische kringloop, maak ‘m kleiner. Houd belastinggeld in de wijk, bij lokale initiatieven die meebouwen aan de sociale veerkracht, aan ‘buurtkracht’ zoals het vrijdag werd genoemd.

Maar, als je het samen in de wijk wel regelt, en daarmee ook problemen op allerlei beleidsterreinen gaandeweg bij de wortel oplost en dus niet meer alleen symptomen aan het bestrijden bent, wat dan?

Dan roeren de gevestigde belangen zich, en treedt die padafhankelijkheid op. We zijn immers gewend dat iets op een bepaalde manier gedaan wordt.

En daarin is über stedelijk Rotterdam-West, niet heel anders dan de grote landbouwgebieden in het midden van de VS.

Daar leren regeneratieve boeren het heel anders doen. Ze sluiten de kringlopen, krijgen weer een verdienmodel, bouwen de ecologische en sociale veerkracht in hun omgeving terug op, worden gezonder en blijer.

Ze hebben minder inputs als kunstmest en antibiotica nodig van buiten hun systeem. Net als de buurtmakers in Rotterdam-West ontdekken deze boeren dat er dichtbij huis zoveel te vinden is, als je het maar net even anders gaat doen. Als je er Bent.

En uiteindelijk, komen zowel boeren als buurtmakers erachter dat een veerkrachtig systeem zoveel efficiënter en rijker is. Ook in financiële zin.

‘Sit up, and take notice.’ – deze beweging is niet te stoppen.