Ik werk nu een aantal jaar samen met Liane Lankreijer en Arike Mijnlieff, vrouwen die het verbinden van mensen, wat ik al sinds mijn middelbare schooltijd doe, een diepere betekenis hebben gegeven. Ik heb het dan specifiek over het verbindende werk dat zo vaak onbenoemd blijft. Het zien van mensen, het informeren van mensen, het connecten van mensen, het zien van kansen. ‘Hé, ken jij die en die al?’ Ergens als een soort mater familias die de boel bij elkaar houdt, maar altijd heeft dit bij mij ook een inhoudelijke richting. Net als bij Liane en Arike. Ik noemde mezelf altijd een ‘inhoudelijk gedreven community manager’, maar sinds een tijdje noem ik mezelf ook een ‘weefster’.

Met dit woord plaatsen we onszelf in een veel grotere, en in andere landen veel sterkere beweging. Die van het regeneratieve denken en doen, van het creëren van de condities waarin het Leven haar werk kan doen: kruisbestuiven, voeden, flow de ruimte geven, etc.

Daniel Christian Wahl geeft in een blog deze definitie: “A weaver is someone who knows how to bridge between the different silos and sectors of society. S/he has mastered the art of connecting people and organizations who were previously unconnected and often even unaware of each others role.”

En in Meander Magazine vonden we deze: “Weaving a Culture of Care: Weaving is about about reviving relationships between people and place, between people themselves, and between past, present and future. It means linking the economy (what we do together) the place (where we are) and culture (who we are).”

Wat een rijkdom dat ik met deze vrouwen het project ‘Versterking Lokale Voedselnetwerken’ van Voedselfamilies Zuid-Holland mag doen en dat we zo samen verder groeien in dit werk. En, als jij ook een verbinder wilt worden in een lokaal voedselnetwerk op jouw plek, nodigen we je uit om met ons mee te komen doen.

Hier lees je meer over het ontwikkeltraject waar we in februari mee starten.